Tak się dzieje, gdy tak jest Wiki
Advertisement

Raj utracony (ang. Paradise Lost) – poemat epicki w 12 księgach autorstwa angielskiego poety i pisarza Johna Miltona, wydany po raz pierwszy w 1667 roku, a następnie w rozszerzonej wersji w roku 1674. Opisuje on wydarzenia konfliktu Wielkiego Boju między Niebem a Piekłem: Bunt Aniołów i wygnanie ludzi z Edenu na skutek podstępu Szatana.

W Tak się dzieje, gdy tak jest pojawia się komiksowa adaptacja poematu (odcinki 484-492).

BOHATEROWIE

Demony

Szatan, główny antybohater Raju Utraconego

Głównym antybohaterem jest Szatan (gniew). Poza nim są też inne arcydemony reprezentujące siedem grzechów głównych: Lucyfer (pycha), Mammon (chciwość), Asmodeusz (nieczystość), Lewiatan (zazdrość), Belzebub (nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu) i Belfegor (lenistwo)

Bóg i anioły

W Niebie rządzą Bóg Jahwe i jego syn Jezus. Towarzyszą im archanioły: Rafał (pokora), Michał (hojność), Ramiel (miłość), Uriel (czystość), Cassiel (umiarkowanie), Anioł Śmierci Azrael (cierpliwość) i Gabriel (pracowitość).

Ludzie

W Edenie pośród zwierząt takich jak strusie, ważki, konie i węże mieszkają Adam i Ewa.

STRESZCZENIE

Po przewrocie w hebrajskim Niebie Szatan, były archanioł, a obecnie arcydemon - zostaje strącony z niebios wraz z tłumem swoich zbuntowanych aniołów przez Jahwe. Upadek trwał 9 dni i 9 nocy. Przebywanie w Piekle wywołało w upadłych aniołach dziwne mutacje. Jak niegdyś piękni i idealni, teraz stali się groteskowymi wersjami samych siebie. Szatan spotyka Belzebuba i zapewnia go, że jeszcze się nie poddali. Uznaje, że lepiej panować w piekle niż służyć w niebie i zwołuje inne demony, m.in. Astarte, Dagona, Beliara, Mammona i Saturna. Urządza uroczysty sejm w Pandemonium. Beliar i Moloch dają głos za otwartą wojną bez zwlekania. Mammon i Belzebub są ostrożniejsi, proponując budowanie imperium w Piekle. Szatan postanawia jednak zrealizować swój podstęp. Zamierza przedrzeć się przez bramy Piekła. Pomaga mu Lucyfer, który dokonuje z nim fuzji, użyczając mu skrzydeł. Docierają do bramy Piekła. Siedzą tam dwa stwory - Grzech wyglądający jak kobieta do pasa, a poniżej wijące się sploty węży, a z brzucha wychodzą jej cerbery; oraz Śmierć, bezkształtna, z koroną na głowie i oszczepem w dłoni. Prawie dochodzi do walki między Szatanem i Śmiercią, kiedy odzywa się Grzech i wyjaśnia, że są dziećmi Szatana, a także Śmierć jest dzieckiem Grzechu i Szatana. Ten postanawia więc ich uwolnić, a Grzech zgadza się na otworzenie bramy, za którą widać bezkresne morze. Szatan rozłącza się z Lucyferem i wsiada na łódkę, płynąc ku Limbo. Wpada do wody, ale wnet ukazuje się mu morski demon zazdrości Lewiatan, na którego grzbiecie Szatan dopływa do królestwa Chaosu. Obok tronu Chaosu są Noc/Nix i Demogorgon. Chaos nie daje się długo namawiać, ponieważ każda klęska, ruina i spustoszenie są jego zyskiem. Szatan zauważa Ziemię. Tymczasem Jahwe rozmawia z Jezusem na temat podróży Szatana, jego podstępu i konieczności ofiary za człowieka. Zwraca się do siedmiu archaniołów: Rafała (pokora), Michała (hojność), Ramiela (miłość), Uriela (czystość), Cassiela (umiarkowanie), Anioła Śmierci Azraela (cierpliwość) i Gabriela (pracowitość). Jednak to Jezus ostatecznie zgadza się na stanie się człowiekiem i złożenie z siebie ofiary. Szatan dociera do ogrodu Eden, gdzie kwitnie życie. Zwierzęta różnej maści biegają sobie swobodnie, a pośród tego wszystkiego rozprawia dwójka ludzi - Adam i Ewa. Szatan wyraźnie zazdrości im tego, jak wiele uwagi poświęcił im Jahwe i jak bardzo się oni kochają. Szatan słyszy jednak, że mają jeden zakaz - nie kosztować owoców z Drzewa Poznania. Uriel zleca Gabrielowi odnalezienie Szatana. Ten szuka go pośród lasów, ale ten z sukcesem mu umyka. Do dziś na pamiątkę tego wydarzenia w blackmetalowych teledyskach muzycy błądzą po lasach. Szatan zauważa węża, więc zmienia się we mgłę i opętuje go. Wykorzystuje to do podstępu wobec ludzi, których Rafał ostrzegł przed nadchodzącym nieprzyjacielem. Adam i Ewa zrobili jednak dokładnie to, czego nie powinno się robić, gdy w pobliżu grasuje jakiś niebezpieczny demon - rozdzielili się. Szatan odnajduje Ewę i kupuje ją komplementami, a potem kłamie, że zjadł owoc z Drzewa Poznania i nie umarł, a wręcz zyskał na inteligencji i potędze. Obiecuje Ewie, że jeśli zjedzą owoce, staną się bogami, poznawszy dobro i zło jak oni. Ewa namawia więc Adama do skosztowania. Wnętrzności Ziemi zadrżały jak w bólu, natura wydała z siebie jęk. Niebiosa chmurą okryły się czarną, grom się przetoczył, zaczął padać deszcz. Owoc nie zmienił Adama i Ewy w bogów, ale rozpalił ich cielesne chucie, pozwalając im bez skrępowania oddać się bezuczuciowej intensywnej kopulacji. Bóg nie jest z tego zadowolony i decyduje o wygnaniu ich za ich występek. Szatan powraca dumnie do Pandemonium, gdzie ma pod sobą sześciu innych arcydemonów: Lucyfera (pycha), Mammona (chciwość), Asmodeusza (nieczystość), Lewiatana (zazdrość), Belzebuba (nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu) i Belfegora (lenistwo). Jest pewien, że jeszcze nieraz z Jahwe stoczą walkę. Tę jedną wygrał podstępem.

ODCINKI

484. Raj utracony

Na podstawie: John Milton - Raj Utracony: Pieśń I

485. Pandemonium

Na podstawie: John Milton - Raj Utracony: Pieśń I-II

486. Brama

Na podstawie: John Milton - Raj Utracony: Pieśń II

487. Chaos

Na podstawie: John Milton - Raj Utracony: Pieśń II

488. Bóg

Na podstawie: John Milton - Raj Utracony: Pieśń III

489. Eden

Na podstawie: John Milton - Raj Utracony: Pieśń IV

490. Wąż

Na podstawie: John Milton - Raj Utracony: Pieśń IV, Pieśń V, Pieśń VIII, Pieśń IX

491. Owoc

Na podstawie: John Milton - Raj Utracony: Pieśń IX

492. Wygnanie

Na podstawie: John Milton - Raj Utracony: Pieśń X, Pieśń XI, Pieśń XII

Advertisement